To Γκιακ του Δημοσθένη Παπαμάρκου σε σκηνοθ. Θανάση Δόβρη στο Skrow

«Αυτό πάει να πει να ’σαι σιβιλάιζντ.
Να πατάς στα σκατά με αψηλό τακούνι»

Η συλλογή διηγημάτων Γκιακ – που σημαίνει αίμα, οικογένεια, εκδίκηση στα Αρβανίτικα – του Δημοσθένη Παπαμάρκου, ένα από τα σημαντικότερα δείγματα νεοελληνικής λογοτεχνίας, παρουσιάζεται για πρώτη φορά σε θεατρική μορφή σε σκηνοθεσία του ηθοποιού Θανάση Δόβρη.

Το Γκιακ είναι η χαρτογράφηση του ιστορικού τραύματος, το οποίο, επανερχόμενο εμμονικά μέσω της μνήμης, διαλύει την έννοια του παρόντος, και καταδικάζει τους αφηγητές σε μια κόλαση εξομολογήσεων χωρίς καμία πιθανότητα εξιλέωσης. Οι αφηγητές παύουν να είναι άνθρωποι και μεταμορφώνονται σε απορρίμματα μιας μνήμης που τους έχει αφήσει ημιθανείς, ένοχους, ανολοκλήρωτους. Σε ένα σκηνικό χώρο γεμάτο κόκαλα, οι τέσσερις ηθοποιοί μοιράζονται τις αναμνήσεις τους, διχασμένοι ανάμεσα σε μια πρωτοφανή τρυφερότητα και μια φρικαλέα βία, προσπαθώντας ανεπιτυχώς να κατευνάσουν την λαιμαργία του παρελθόντος.

Το Γκιακ δεν επιθυμεί να είναι μια παράσταση, αλλά μια ευκαιρία διαπραγμάτευσης με την ιστορική βία τόσο των χαρακτήρων όσο και με τη δική μας.


Σκηνοθεσία: Θανάσης Δόβρης
Δραματουργική επεξεργασία: Eλένη Τριανταφυλλοπούλου
Σκηνικά/Κοστούμια: Έυα Γουλάκου
Πρωτότυπη Μουσική: Νίκος Ντούνας
Φωτισμοί: Λευτέρης Παυλόπουλος
Βοηθοί σκηνοθέτη: Πάνος Κούγιας, Παντελής Φλατσούσης
Σκίτσα/Ζωγραφιές: Hλίας Δόβρης

Ερμηνεύουν: Στέλιος Ιακωβίδης, Γρηγόρης Ποιμενίδης, Eύη Σαουλίδου, Σωτήρης Τσακομίδης