Η ιαπωνική μέθοδος καλλιέργειας που μπορεί να σώσει τα καμένα δάση

Η ιαπωνική μέθοδος αναδάσωσης Miwayaki πήρε το όνομά της από τον Ιάπωνα βοτανολόγο Akira Miyawaki. Η μέθοδος αυτή βοηθά στη δημιουργία ενός δάσους σε μόλις 20 έως 30 χρόνια, αντί 100 έως 200 χρόνια που χρειάζεται ένα δάσος για να δημιουργηθεί συμβατικά.

Πώς μπορούμε να την εφαρμόσουμε;
Αρχικά χρειάζεται προσεκτική μελέτη του είδους και της ποιότητας του εδάφους ώστε να εμπλουτιστεί ανάλογα και να μπορέσει να υποστηρίξει το νέο δάσος που θα δημιουργηθεί.

Στη συνέχεια επιλέγονται γηγενή φυτά τα οποία μπορούν να προσαρμοστούν εύκολα στο κλίμα της περιοχής. Τα φυτά φυτεύονται πολύ κοντά το ένα με το άλλο, (περίπου τρία έως πέντε φυτά ανά τετραγωνικό μέτρο), γεγονός που ενθαρρύνει τον ανταγωνισμό και οδηγεί σε ταχεία ανάπτυξη.

Τέλος, η συντήρηση των φυτών γίνεται μόνο μέχρι τα 3 πρώτα χρόνια και μετά αφήνεται χωρίς φροντίδα, ώστε να ενισχυθεί η βιοποικιλότητά του.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματά αυτής της μεθόδου;
Λύνοντας το πρόβλημα της αξιοποίησης των καμένων δασών, προσφέρει:

• Καθαρό αέρα, αφού τα δάση παράγουν οξυγόνο και απορροφούν τις μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα από το περιβάλλον.
• Συμβολή στη μείωση της κλιματικής κρίσης, μειώνοντας τη θερμοκρασία ειδικά σε περιόδους έντονου καύσωνα.
• Προστασία από πλημμύρες στις αστικές περιοχές, διότι το ριζικό σύστημα των δέντρων συγκρατεί το έδαφος και βοηθά έτσι στη διαχείριση των υδάτων.
• Ενίσχυση της βιοποικιλότητας και του τοπικού οικοσύστηματος με ζώα, πουλιά και έντομα διαφόρων ειδών.
• Μείωση του άγχους και βελτίωση της ψυχικής ευεξίας των ανθρώπων που ζουν κοντά στο πράσινο.

Μπορεί να εφαρμοστεί στην Ελλάδα;
Η μέθοδος αυτή μπορεί να εφαρμοστεί παντού και ήδη στην Ελλάδα έχει εφαρμοστεί σε μέρη με αυξημένη ρύπανση και σε καμένες δασικές εκτάσεις.

Επίσης, πολλοί Δήμοι και σχολεία υιοθετούν αυτή την πρωτοβουλία δημιουργώντας «πάρκα τσέπης» που λειτουργούν ως πνεύμονες πρασίνου μέσα στην πόλη.