Η απόλαυση της αναπαράστασης ‑ Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου

Πώς αντιμετωπίζουμε το ανεξίτηλο αποτύπωμα του χρόνου στο σώμα; Μεταξύ κωμικού και τραγικού, με λεπτές αποχρώσεις και πολυδιάστατη προσέγγιση, η χορογράφος Αγνή Παπαδέλη Ρωσσέτου, στο νέο έργο της.

Η απόλαυση της αναπαράστασης πραγματεύεται το υπαρξιακό ζήτημα του χρόνου και της φθοράς. Άξονές της, η κατά Μιχαήλ Μπαχτίν έννοια της «ανολοκλήρωσης» που διαπερνάει το γκροτέσκο και η ζωγραφική του Τεοντόρ Ζερικό.

Οι τρεις ερμηνεύτριες του έργου, άλλοτε σε επαφή και σχηματίζοντας συμπλέγματα και άλλοτε μόνες, αφήνουν να αναδυθούν μέσα από τον χορό τους μορφές σωμάτων παθημένων, στιγμιότυπα εμπειρίας, εικόνες γνώριμες ή αλλόκοτες, μεταξύ πραγματικότητας και φαντασίας, αλλά πάντοτε του σώματος. Καταστάσεις στις οποίες η σάρκα είναι παρούσα και ο θεατής μπορεί με κάποιον τρόπο να αναγνωρίσει κάτι γνώριμο, δικό του σ’ αυτές.

Το αδιάκοπο πέρασμα των σωμάτων από μορφή σε μορφή γίνεται συνώνυμο της απόλαυσης. Ο όρος απόλαυση χρησιμοποιείται εδώ όπως χρησιμοποιείται στην ψυχανάλυση, όπου δεν ταυτίζεται με την ευχαρίστηση, αλλά ενέχει τη δυσφορία, τον πόνο και την αμηχανία· είναι η απάντηση της καλλιτέχνιδας στα τραύματα που συνδέονται με το πέρασμα του χρόνου.